طهران ، 1378 ق ، سربى ، رقعى ، 1325 ص . شمس العلماء شيخ محمد مهدى بن غلامعلى مشهور بحاج آخوند بن حسن بن رضا ابن خدابنده بن رضا بن حاج آخوند عبدالرب‌آبادى : ( - 1331 ق ) حاج آخوند پدر صاحب ترجمه در - عبدالرب‌آباد كه دهى است است از بلوك شتبى از توابع قزوين ساكن بوده و در كليهء آن بلوك مشهور و صاحب رياست دينى بود و در 21 ربيع الثانى سنهء 1306 ق در همان قريهء عبدالرب‌آباد در سن هشتادسالگى وفات يافت . پسر او شمس العلماء صاحب ترجمه علوم و معارف اوليه را از صرف و نحو و معانى بيان و فقه و اصول در قزوين در نزد علماء مشهور آن شهر فرا گرفت آنگاه از قزوين بطهران آمد و سالى چند در مدرسهء دوستعلى خان معير الممالك يعنى در همان مدرسهء دوستعلى خان معير الممالك يعنى در همان مدرسهء كه پدر راقم اين سطور عبد الوهاب قزوينى مشغول تحصيل و تدريس بود بتكميل مراتب پرداخت و سپس در حدود سنهء 1294 ق برحسب انتخاب مرحوم عليقلى ميرزا اعتضاد السلطنه ( يكى از سه شاهزادهء بسيار فاضل عالم هنرپرور قاجاريه و آندوى ديگر مرحوم معتمد الدوله فرهاد ميرزا بود و ديگر بهمن ميرزا پسر عباس ميرزا نايب‌السلطنه بن فتحعلى شاه است ) وزير علوم پسر فتحعلى شاه به سمت يكى از مؤلفين اربعهء نامهء دانشوران در ادارهء دار التأليف پذيرفته شد ( آن سه نفر ديگر يكى مرحوم حاج ميرزا ابو الفضل ساوجى بود ديگر ميرزا حسن طالقانى كه شنيدم بعدها در طريقهء بابيه درآمد و ديگر